Kłykciny kończyste – wstydliwa choroba weneryczna

Kłykciny kończyste to jedna z chorób przenoszona drogą płciową.  Schorzenie jest wywoływane przez zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego, czyli HPV. Kłykciny są bardzo wstydliwą chorobą, która nie tylko utrudnia kontakty seksualne, ale również jest powodem do obniżenia samooceny oraz odczuwania ogromnego wstydu.  Szczególnie krępująca dla chorego okazuje się sama wizyta u lekarza.

Czym są kłykciny kończyste?

Kłykciny kończyste to stosunkowo często występująca choroba weneryczna, która daje typowe, trudne do przeoczenia objawy. W kilka miesięcy po zakażeniu pojawiają się pierwsze zmiany zlokalizowane w okolicy prącia, moszny, odbytu, wyjścia do pochwy lub warg sromowych. Przypominają niebolesne, niebieskawe twarde guzki, które często pozostają niezauważone, ale choroba nadal się rozwija. Z czasem na skórze pojawiają się twarde, kalafiorowate narośle w kolorze białym, cielistym lub brunatnym. Ich powierzchnia może być twarda lub zrogowaciała, często powodują też uciążliwy świąd. W okolicy zmian chorzy odczuwają pieczenie, krwawienie czy wysięk, możliwe jest odczuwanie bólu podczas stosunku. Większe brodawki powodują uczucie ucisku oraz dyskomfort, a w zależności od lokalizacji mogą utrudniać oddawanie moczu lub wypróżnianie się. Zdarza się, że brodawki pojawiają się w gardle, krtani czy w jamie nosowej osoby zakażonej. Można zapobiegać zakażeniu kłykcinami kończystymi – wystarczy unikać seksu z nieznanymi osobami i stosować prezerwatywę zmniejszającą ryzyko zakażenia. Ważne jest również odpowiednie edukowanie młodzieży odnośnie zakażeń chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Zakażenie kłykcinami – diagnostyka

Kłykciny kończyste są wywoływane przez wirus brodawczaka ludzkiego przenoszony drogą płciową – można się nim zarazić w czasie odbywania stosunku dopochwowego, analnego czy oralnego. Możliwa jest również transmisja wertykalna wirusa, który przenosi się na dziecko w czasie porodu siłami natury. Z tego też powodu badania wykrywające HPV wykonuje się każdej ciężarnej. Istnieją czynniki, które dodatkowo zwiększają ryzyko zakażenia – jest to palenie papierosów, przyjmowanie doustnej antykoncepcji hormonalnej, wczesny wiek inicjacji seksualnej. Wykrycie zakażenia kłykcinami kończystymi nie jest trudne, lekarz opiera się na wywiadzie z pacjentem oraz obserwacji zmian. Ryzyko zakażenia jest duże, jeśli w ostatnich kilku miesiącach doszło do zbliżenia bez zabezpieczenia, a stan zdrowia partnera nie jest znany. Można również wykonać badanie z krwi w kierunku wykrycia zakażenia wirusem HPV.

Jak przebiega leczenie kłykcin kończystych?

Lekarze dysponują kilkoma sposobami leczenia kłykcin kończystych u kobiet i mężczyzn, jednak żadna metoda nie może zagwarantować, że choroba nie powróci. Kłykciny kończyste można leczyć preparatami o działaniu miejscowym – lekami immunomodulującymi czy lekami keratolitycznymi. Leczenie miejscowe może nie przynosić zamierzonego efektu, jeśli narośle występujące na skórze mają duży obszar. Wówczas zaleca się chirurgicznego usuwania kłykcin poprzez ich wycięcie lub wypalenie wiązką lasera.

Możliwe jest również wymrożenie zmian poprzez krioterapię. Usuwanie kłykcin dotyczy w szczególności narośli, które ze względu na lokalizację nie mogą być usunięte w inny sposób np. znajdujących się w odbycie. Kłykciny muszą zostać usunięte, ponieważ mają tendencję do wzrostu, a to może spowodować zakażenia bakteryjne zmian oraz ich wysięk, z czasem narośle mogą przerodzić się w zmiany o charakterze nowotworowym. Pomijając względy estetyczne, kłykciny mogą utrudniać normalne funkcjonowanie.